Osobista kultura dialektycznego poznania

Pojmowanie i postrzeganie świata jako składniki światopoglądu przedstawiają ostateczną sumę modułów informacyjnych, z których każdy cechuje się:

  • granicą wyróżniającą go na tle innych zjawisk, powstającą wskutek tego, iż 1) informacja nie istnieje bez odpowiedniego systemu kodowania, jak również w wyniku tego, że 2) na poziomie świadomości psychiki jednostki wszelka informacja pierwotna po raz pierwszy pojawia się wskutek olśnienia Rozróżnieniem i przybywa jako „TO” oddzielone od tła – „NIE TO”;
  • systemem wzajemnych powiązań z innymi modułami informacyjnymi w składzie postrzegania i pojmowania świata, jak też ogólnie z Życiem.

Rozwój postrzegania i pojmowania świata, ujawnianie i usuwanie z nich błędów, opracowywanie nowej wiedzy i nawyków, w swej istocie przedstawiają rozstrzyganie pewnych nieokreśloności (i analogicznie – opracowanie określoności) zarówno w granicach danego subiektywnego systemu rozgraniczenia i wzajemnych związków między dyskretnymi modułami informacyjnymi, jak i w systemie jego wzajemnych powiązań z życiem.

Czytaj dalej „Osobista kultura dialektycznego poznania”

Kwestia metodologii poznania i twórczości a zasada „praktyka kryterium prawdy”

Wiedzę i nawyki, przyswojone przez jednostkę, można podzielić na dwie kategorie:

  • przejęte w postaci gotowej do użycia z kultury swojego społeczeństwa bądź kultury ludzkości;
  • wypracowane samodzielnie.

Mówiąc o stosunku tych dwóch kategorii, należy powiedzieć, że jednostka jest w zasadzie zdolna do samodzielnego odtworzenia dowolnej wiedzy i nawyków, które już w pewnej postaci występują w kulturze lub które istniały w przeszłości, jednak w rzeczywistości nikt nie może własną osobą zastąpić całej ludzkości. Z drugiej zaś strony wszelka wiedza i nawyki, istniejące w przeszłości i występujące w kulturze obecnie, były niegdyś opracowane przez kogoś osobiście bądź na podstawie działalności zespołowej. Czyli jednostka jest w zasadzie w stanie odtworzyć od zera dowolną wiedzę – zarówno tę, która już występuje lub występowała w kulturze, jak i tę, która w chwili jej pojawienia staje się dla kultury nowością.

Jeśli porównamy to z problematyką rozpatrywaną we wcześniejszych artykułach, szczególnie w ostatnich, to wszelka ponownie uzyskana wiedza i nawyki, niezależnie od konkretnej zawartości, jest wynikiem uprzytomnienia sobie informacji pierwotnej, danej w olśnieniu Rozróżnieniem, i przewartościowania pozostałej informacji. Z kolei zbiór wiedzy i nawyków, występujących w kulturze społeczeństwa, jest „całką czasu” z realizacji[1] poznawczo-twórczego potencjału ludzi w następstwie pokoleń na przestrzeni całej historii obecnej cywilizacji globalnej.

Czytaj dalej „Kwestia metodologii poznania i twórczości a zasada „praktyka kryterium prawdy””

Schematy obróbki informacji w procesie współdziałania jednostki z okolicznościami życiowymi

W stanie jawy w procesie współdziałania jednostki z nurtem wydarzeń w jej życiu praca psychiki osobistej polega na następującym:

  • w jakiś sposób odbierany jest strumień informacji, dostarczany narządami zmysłów;
  • na podstawie ukształtowanego postrzegania świata i strumienia informacji, trafiającej do psychiki za pośrednictwem narządów zmysłów, w tempie poprzedzającym rzeczywisty bieg wydarzeń, dochodzi do wielowariantowego modelowania rozwoju sytuacji i udziału w niej samej jednostki;
  • jeden z wariantów zostaje wybrany w charakterze podstawowej linii postępowania jednostki oraz jej oddziaływania na dalszy rozwój sytuacji;
  • następnie wybrana linia postępowania:
    • albo podlega korekcie zgodnie z tą informacją, którą nadal dostarczają narządy zmysłów, a jej implementacja przebiega mniej więcej pomyślnie;
    • albo dochodzi do odstąpienia od opracowanej linii postępowania, czego przyczyną może być zarówno brak obiektywnej możliwości jej urzeczywistnienia, jak również rozczarowanie samego podmiotu wynikami osiąganymi w trakcie jej realizacji.

Najważniejsze polega właśnie na tym:

W stanie jawy strumień informacji, dostarczany narządami zmysłów (zarówno fizycznymi, jak i biopolowymi), jest konfrontowany z modelem światopoglądowym, i na podstawie tego zestawienia dochodzi do opracowania linii postępowania, która dalej w procesie jej praktycznego zastosowania jest albo korygowana, albo porzucana przez podmiot pod wpływem przyczyn obiektywnych lub subiektywnych.

Czytaj dalej „Schematy obróbki informacji w procesie współdziałania jednostki z okolicznościami życiowymi”

Sukcesywne etapy obróbki informacji pierwotnej w psychice jednostki

Kolejne pytanie polega na tym, co dzieje się po tym, kiedy informacja pierwotna trafia do psychiki jednostki w olśnieniu Rozróżnieniem.

Jak już powiedziano wcześniej, uwaga, podobnie jak wola, to także swoiste zjawisko właściwe poziomowi świadomości w psychice jednostki. Z tym że należy zaznaczyć, że olśnienie Rozróżnieniem to jedno zjawisko, zaś uwaga zjawisko odmienne.

Również z tekstu Koranu Rozróżnienie i uwaga wyłaniają się jako odmienne zjawiska. W szczególności o odrębności uwagi jako zjawiska w psychice mówi sura 7:

„Stworzyliśmy dla Gehenny[1] wielu spośród dżinów[2] i ludzi: oni mają serca, którymi nie pojmują; oni mają oczy, którymi nie widzą; oni mają uszy, którymi nie słyszą! Oni są podobni do bydła, a nawet jeszcze bardziej zabłąkani! Oni rzeczywiście w ogóle nie zważają[3]!” (tłumaczenie mieszane, sura 7:179/180).

Jeśli psychikę jednostki przedstawimy na podstawie dwupoziomowego modelu „świadomość – podświadome poziomy psychiki”, to:

  • wola działa z poziomu świadomości (wola jako życiowe zjawisko to zdolność jednostki do podporządkowania siebie i biegu wydarzeń wokół siebie urzeczywistnieniu rozmyślnych i celowych działań);
  • uwaga także posiada świadomy charakter, będąc w istocie również zjawiskiem informacyjno-algorytmicznym, które może podlegać woli jednostki, a może też być narzędziem podświadomych poziomów psychiki (a w niektórych przypadkach sił zewnętrznych, czemu odpowiadają zwroty językowe „zawładnąć uwagą“ i „przykuć uwagę“ rozmówcy lub kogoś innego), kiedy te pracują w celu:
    • doniesienia do świadomego odbioru jednostki pewnej informacji;
    • niedopuszczenia do świadomego odbioru jednostki jakiejś innej informacji poprzez odwrócenie uwagi i skierowanie jej na inną informację.

Czytaj dalej „Sukcesywne etapy obróbki informacji pierwotnej w psychice jednostki”

Kwestia wyjściowa psychologii a Rozróżnienie jako zdolność

Rozumienie problematyki, którą rozpatrywaliśmy w poprzednich artykułach, jest niezbędną podstawą do tego, by przystąpić do rozpatrzenia funkcjonowania psychiki osobistej jako systemu informacyjno-algorytmicznego w różnych trybach w trakcie rozwiązywania rozmaitych zadań w życiu jednostki i społeczeństwa, łącznie z najważniejszymi zadaniami o charakterze poznawczo-twórczym.

Wiadomo, że jeśli w psychice jednostki nie ma informacji, nie ma algorytmiki jej obróbki, to nie ma też osobowości, a dla psychologii jako nauki również przedmiotu badań. Informację do psychiki dostarczają narządy zmysłów nie tylko ciała fizycznego, ale także biopole[1]. Jeśli mówimy o informacji dostarczanej zmysłami w ciągu życia jednostki, to w danym strumieniu można wyodrębnić informację, którą można nazwać „pierwotną”. „Pierwotna” jest ta informacja, której w psychice osoby nie było aż do chwili, kiedy po raz pierwszy stała się dostępna dla jednostki. Wszelka pozostała informacja dostarczana narządami zmysłów przedstawia swoiste wtórniki (duplikaty), wariacje i kombinacje tej informacji, która w charakterze pierwotnej trafiła niegdyś do psychiki osoby.

pobraneDotarcie informacji pierwotnej do psychiki jest w zasadzie analogiczne dostawie materiałów budowlanych na plac budowy, ponieważ bez dostarczenia informacji pierwotnej nie można rozwijać postrzegania i pojmowania świata w aspekcie poszerzania widnokręgu, jak też pod względem zwiększania szczegółowości subiektywnego modelu Życia. Bez dotarcia nowej informacji pierwotnej możliwa jest jedynie przebudowa systemu wzajemnych powiązań między składnikami postrzegania i pojmowania świata oraz modelowanie toku wydarzeń i twórczość, ale tylko na podstawie informacji już występującej w psychice.

Czytaj dalej „Kwestia wyjściowa psychologii a Rozróżnienie jako zdolność”

Generowanie psychiki zbiorowej oraz relacje jednostek z egregorami

Można domyślić się, że skoro psychika jednostki tworzy system informacyjno-algorytmiczny, to ludzie generują systemy informacyjno-algorytmiczne, których składnikami są osobiste psychiki każdego z nich, zwyczajnie w wyniku tego, że tworzą pewną zbiorowość, w ramach której zachodzą procesy wymiany energii, informacji, algorytmiki. Pytaniem pozostaje, na jakiej podstawie materialnej powstają systemy informacyjno-algorytmiczne poziomu ponadosobowego, generowane przez zbiór psychik osobistych[1].

imagesJednym z nośników psychiki zbiorowej ludzi są zabytki kultury. Pewnie zgodzicie się z tym, że jeśli czytamy jakiś tekst starożytny i w trakcie konstruowania własnego postrzegania i pojmowania świata oraz opracowania linii postępowania uwzględniamy wyrażone w nim poglądy, to należy przyznać, że starożytni wyraziciele danych opinii są częścią tej samej psychiki zbiorowej, w skład której wchodzimy i my. Z kolei kiedy sami pozostawiamy potomnym zabytki kultury własnej epoki, również niejako uczestniczymy w ich działalności psychicznej.

W ten sposób wychodzi na to, że ludzkość w określonym sensie jest jednością w łańcuchu przeszłych i przyszłych pokoleń.

Czytaj dalej „Generowanie psychiki zbiorowej oraz relacje jednostek z egregorami”

Typy budowy psychiki

Człowiek różni się od wszystkich pozostałych gatunków biosfery Ziemi tym, że informacyjno-algorytmiczna struktura jego psychiki nie jest jednoznacznie zaprogramowana genetycznie, tylko bywa wynikiem rozwoju osobistego, przebiegającego zarówno pod wpływem zewnętrznych okoliczności, jak i na podstawie jego własnego świadomego rozumienia oraz nieświadomej wewnętrznej dążności.

Jeśli sobie przypomnimy przedmiot z lat nauki szkolnej o nazwie biologia i zajrzymy w głąb własnej psychiki, to możemy stwierdzić, że informacyjno-algorytmiczne zaopatrzenie postępowania gatunku biologicznego „homo sapiens” zawiera:

  • wrodzony składnik w postaci instynktów i odruchów bezwarunkowych (na poziomie wewnątrzkomórkowym, komórkowym a także poziomu tkanek, narządów, układów oraz całego organizmu), jak również ich otoczki rozwinięte w kulturze;
  • tradycje kulturowe, stojące ponad instynktami;
  • własne pojmowanie, ograniczone zmysłami i pamięcią;
  • „ogólną intuicję”, czyli wszystko to, co mimowolnie przenika do świadomości z podświadomych poziomów psychiki jednostki, dociera do niej z psychiki zbiorowej (o niej będzie mowa w kolejnych artykułach), jest wynikiem nawiedzeń z zewnątrz i opętania w inkwizytorskim znaczeniu słowa, które jednostka w chwili ich pojawienia nie może wytłumaczyć na podstawie dostrzegalnych związków przyczynowo-skutkowych;
  • Boskie przewodnictwo zgodnie z Opatrznością, urzeczywistniane na podstawie wszystkiego z poprzedniego punktu za wyjątkiem nawiedzeń i opętania jako bezpośrednich zewnętrznych inwazji w obcą psychikę wbrew życzeniu i świadomej woli jej posiadacza.

Czytaj dalej „Typy budowy psychiki”